من هـم توسط هیلا ی عزیز وارد بازی شب یـلـدا شدم ( گفتن پنج خصلت از خــودت

کـه دیگران کمتر می دانند و دعـوت پـنج نفر به این بـازی) اول می خـواســتم از او

عـذر خـواهـی کنم تا مراازاین بـازی معـاف کند اما ابتکار بادبادک مرا هم وسوسه

کرد تا دراین بازی شرکـت کنم وآن ابتکاراـین است که به جـای گفـتـن خـصوصـیات

به طـورواضح آنها را درقـالـب یک شعـر یا هایکو بیان کنیم من هـم هرچه درذهـنـم

و کتا بهایــم گشـتم شعـری مناسـب تر از اـین شعـردکتر قیصرامین پور بـرای خـودم

پیدا نکردم :

رفتار من عادی است

اما نمی دانم چرا

این روزها

از دوستان و آشنایان

هر کس مرا می بیند

از دور می گوید :

                    این روزها انگار

                    حال و هوای دیگری داری!

اما

من مثل هر روزم

با آن نشا نیهای ساده

و با همان امضا همان نام

و با همان رفتار معمولی

مثل همیشه ساکت و آرام

این روزها تنها

حس می کنم گاهی کمی گنگم

گاهی کمی گیجم

حس می کنم

از روزهای پیش قدری بیشتر

این روزها را دوست دارم

گاهی

_ از تو چه پنهان _

با سنگها آواز می خوانم

و قدر بعضی لحظه ها را خوب می دانم

این روزها گاهی

از روز و ماه و سال از تقویم

از روزنامه بی خبر هستم

حس میکنم گاهی کمی کمتر

گاهی شدیدا بیشتر هستم

حتی اگر می شد بگویم

این روزها گاهی خدا را هم

                        یک جور دیگر می پرستم

از جمله دیشب هم

دیگر تر از شبهای بی رحمانه دیگر بود :

من کاملا تعطیل بودم

اول نشستم خوب

جورابهایم را اتو کردم

تنها_ حدود هفت فرسخ _ در اتاقم راه رفتم

با کفشهایم گفتگو کردم

و بعد از آن هم

رفتم تمام نامه را زیر و رو کردم

دنبال آن افسانهء موهوم

دنبال آن مجهول گشتم

و سطر سطر نامه ها را جستجو کردم

چیزی ندیدم

تنها یکی از نامه هایم

بوی غریب و مبهمی می داد

انگار

از لا به لای کاغذ تا خوردهء نامه

بوی تمام یاسهای آسمانی

احساس می شد

دیشب پس از سی سال  فهمیدم

که رنگ چشمانم کمی میشی است

و برخلاف سالهای پیش

رنگ بنفش و ارغوانی را

                              از رنگ ابی دوست تر دارم

گاهی برای یادبود لحظه ای کوچک

یک روز کامل جشن می گیرم

گاهی

صد بار در یک روز می میرم

حتی

یک شاخه از محبوبه های شب

یک غنچه مریم هم برای مردنم کافی است

گاهی نگاهم در تمام روز

با عابران ناشناس شهر

احساس گنگ آشنایی می کند

گاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم را

آهنگ یک موسیقی غمگین

                                هوایی می کند